PERSBERICHT | MAANDAG 11 mei’ 26
De rol van vastgoedbeheer verandert snel. Waar het ooit draaide om het beheren van gebouwen en contracten, verschuift de focus naar complete leefomgevingen waarin duurzaamheid, service en gebruik centraal staan. Tegelijkertijd nemen de eisen toe. Wat vraagt dat van de partijen die verantwoordelijk zijn voor het beheer?
De vastgoedsector is in beweging. Gebouwen worden complexer, regelgeving stapelt zich op en de verwachtingen van gebruikers en eigenaren liggen hoger dan ooit. FRIS is een full service vastgoedbedrijf met zowel commercieel als residentieel beheer. Het ziet ook hoe deze werelden steeds meer in elkaar overlopen.
Volgens Marc Poelmann, managing director van FRIS Investment Care, zit de grootste verandering vooral in de aard van het werk. “De rapportage-eisen zijn de afgelopen jaren flink uitgebreid, waarbij compliance steeds belangrijker wordt. Tegelijkertijd zie je dat het vak veel meer richting dienstverlening verschuift. Vroeger verhuurde je vierkante meters, nu lever je een totaalpakket, waarbij huurderstevredenheid minstens zo belangrijk is geworden als het technische beheer. De lat ligt daarmee hoger. Niet alleen inhoudelijk, maar ook in snelheid en bereikbaarheid.”
Efficiëntie én inhoud
Tegelijkertijd groeit de behoefte aan standaardisatie en automatisering, terwijl de inhoud van het werk juist complexer wordt. Patrick Elferink, hoofd ESG bij FRIS, ziet dat spanningsveld dagelijks terug. “Door alle tooling en AI lijkt kennis toegankelijker te worden, maar in de praktijk zie je dat echte technische knowhow juist schaarser wordt. En dat is precies waar je je als beheerder mee onderscheidt, want zeker op het gebied van duurzaamheid en regelgeving kun je het er niet meer ‘bij’ doen en heb je echt specifieke expertise nodig.”
Technologie speelt daarin een duidelijke rol. “We gebruiken AI vooral om repeterende en administratieve werkzaamheden te automatiseren, zodat we tijd overhouden voor het werk dat er echt toe doet”, zegt Elferink. “Dat betekent dat je meer ruimte krijgt om met huurders bezig te zijn en inhoudelijk naar gebouwen te kijken.”
Efficiëntie én inhoud
Tegelijkertijd groeit de behoefte aan standaardisatie en automatisering, terwijl de inhoud van het werk juist complexer wordt. Patrick Elferink, hoofd ESG bij FRIS, ziet dat spanningsveld dagelijks terug. “Door alle tooling en AI lijkt kennis toegankelijker te worden, maar in de praktijk zie je dat echte technische knowhow juist schaarser wordt. En dat is precies waar je je als beheerder mee onderscheidt, want zeker op het gebied van duurzaamheid en regelgeving kun je het er niet meer ‘bij’ doen en heb je echt specifieke expertise nodig.”
Technologie speelt daarin een duidelijke rol. “We gebruiken AI vooral om repeterende en administratieve werkzaamheden te automatiseren, zodat we tijd overhouden voor het werk dat er echt toe doet”, zegt Elferink. “Dat betekent dat je meer ruimte krijgt om met huurders bezig te zijn en inhoudelijk naar gebouwen te kijken.”
Van gebouw naar gebied
Die verschuiving wordt versterkt door de manier waarop vastgoed zelf verandert. Wonen, werken en voorzieningen lopen meer door elkaar heen, waardoor gebouwen onderdeel worden van een groter geheel. Voor Ferhat Can Öncü, directeur FRIS Vastgoedmanagement, vraagt dat om een andere blik. “Je kijkt niet meer alleen naar een gebouw, maar naar een gebied en naar de functie daarvan. Op het moment dat je functies gaat mengen, zie je dat er meer leven ontstaat en dat een locatie veel dynamischer wordt dan wanneer je alleen maar kantoren of alleen maar woningen hebt.”
Die dynamiek heeft ook gevolgen voor duurzaamheid. “Als je boven je werk woont of voorzieningen dichtbij hebt, ga je automatisch minder reizen, wat resulteert in minder uitstoot en lagere kosten. Het wordt allemaal veel meer lokaal en dat maakt een gebied niet alleen levendiger, maar ook efficiënter.”
Duurzaamheid als structuur
Parallel aan die ontwikkeling is duurzaamheid van een aanvullende eis uitgegroeid tot een integraal onderdeel van vastgoedbeheer. De druk komt vanuit meerdere richtingen, ziet Elferink. “Investeerders en pensioenfondsen sturen nadrukkelijker op ESG, maar ook huurders stellen vaak concrete eisen, bijvoorbeeld aan energielabels of certificeringen zoals BREEAM.”
Toch zit de uitdaging vooral in de uitvoering. “Wat je vaak ziet, is dat partijen pas in beweging komen als de vraag concreet wordt, bijvoorbeeld wanneer een huurder een bepaald label eist. Dan ben je eigenlijk al te laat. Duurzaamheid moet onderdeel zijn van een meerjarenstrategie en geïntegreerd worden in het beheer. Daarbij ligt een belangrijke rol bij de technisch beheerder. Die kent het gebouw en de installaties en kan die kennis gebruiken om duurzaamheid structureel mee te nemen in de keuzes die worden gemaakt.”
Verwachtingen van huurders
Ondertussen veranderen ook de verwachtingen van gebruikers. Snelheid en gemak zijn de norm geworden en dat heeft directe impact op vastgoedbeheer. “Huurders willen direct contact, snel antwoord en oplossingen die in één keer goed zijn”, zegt Öncü. “Het ontwikkelt zich richting hospitality en dat betekent dat de lat voor service hoger ligt dan een paar jaar geleden.”
Opvallend genoeg leidt juist die combinatie van technologie en hogere verwachtingen tot een beweging terug naar de kern van het vak. Waar vastgoedbeheerders jarenlang vooral bezig waren met administratie, ontstaat nu weer ruimte voor persoonlijk contact en aanwezigheid op locatie. Zoals Öncü het samenvat: “Uiteindelijk gaat het erom dat je de telefoon opneemt en weet wat er speelt. Technologie helpt ons om efficiënter te werken en zorgt ervoor dat we meer tijd krijgen voor het persoonlijke contact met huurders en opdrachtgevers. In een sector die snel verandert, blijft dat misschien wel de belangrijkste constante: gebouwen worden slimmer, processen efficiënter, maar vastgoedbeheer blijft mensenwerk.” Precies daar ligt volgens FRIS de kern van toekomstbestendig vastgoedbeheer.